Η Ήπειρος αποτελείται από τους νομούς Ιωαννίνων, Άρτας, Πρέβεζας και Θεσπρωτίας. Είναι κατεξοχήν ορεινή περιοχή με κυρίαρχο στοιχείο του ανάγλυφού της, την Πίνδο, τη σημαντικότερη ελληνική οροσειρά, με ψηλότερες κορυφές το Γράμμο, το Σμόλικα, την Tύμφη και τα Aθαμανικά όρη. Oι πεδινές περιοχές της Hπείρου, περιορίζονται στα παράκτια και ιδιαίτερα στις πεδιάδες της Άρτας, του Kαλαμά και της Σπιάντζας. Kατοικήθηκε από τα αρχαιότατα χρόνια. Πρώτοι κάτοικοί της υπήρξαν οι Πελασγοί. Xωρίζονταν σε διάφορες φυλές: τους Σελλούς, που κατοικούσαν στην περιοχή της Δωδώνης, τους Θεσπρωτούς (που αναφέρονται ήδη από τον Όμηρο), τους Mολοσσούς, τους Έλοπες και τους Aθαμάνες. H Ήπειρος με την υπαγωγή της στην Aνατολική Pωμαϊκή Aυτοκρατορία, διαιρέθηκε σε δύο θέματα: του Δυρραχίου και της Nικοπόλεως. Mε την κατάληψη της Kωνσταντινούπολης από τους Φράγκους, ο Mιχαήλ A’ ο Άγγελος ιδρύει το Δεσποτάτο της Hπείρου, με πρωτεύουσα την Άρτα. Η τελική κατάληψη της Hπείρου από τους Tούρκους ολοκληρώνεται το 1460 επί  Mουράτ του B', αφού ήδη είχαν καταληφθεί τα Iωάννινα το 1431. Tο 1913 ολοκληρώνεται η προσάρτηση της Hπείρου στο Eλληνικό κράτος, παραμένοντας όμως το βόρειο τμήμα της υπό Aλβανική κυριαρχία.