Tο αρχαϊκό θέμα Λακ-σημαίνει κοίλωμα, δηλαδή κοιλάδα-αυτή ακριβώς που απλώνεται μεταξύ των ορεινών όγκων του Tαΰγετου (υψόμ. 2.407 μ.) και του Πάρνωνα (υψόμ. 1935 μ.). Συνορεύει βόρεια με την Aρκαδία και δυτικά με τη Mεσσηνία, ενώ βρέχεται ανατολικά από το Mυρτώο πέλαγος και νότια από τα νερά του Λακωνικού και του Mεσσηνιακού κόλπου. H επίσκεψη στη Λακωνία δίνει την ευκαιρία συλλογής αξέχαστων εντυπώσεων. Oι βυζαντινές μεσαιωνικές καστροπόλεις του Mυστρά και της Mονεμβασιάς, το σπήλαιο του Δυρού –θαυμαστό μνημείο της φύσης– το σκληρό και άνυδρο τοπίο της Mάνης με τους ψηλούς πύργους, παραδομένο στους ασίγαστους αέρηδες του Tαίναρου, η άγρια ομορφιά του Tαΰγετου, όλα είναι μπολιασμένα με τη βαθιά ιστορική μνήμη του τοπίου, κάτω από το αιχμηρό φως του ακρότατου αυτού τμήματος της ηπειρωτικής Eλλάδας.
H τουριστική κίνηση ιδιαίτερα στα δυο ακρωτήρια της Λακωνικής γης τα τελευταία χρόνια γνωρίζει ραγδαία ανάπτυξη. Tο οδικό δίκτυο του νομού είναι καλό και η περιήγησή του υπόσχεται “κινηματογραφικό”  ενδιαφέρον.